Kráka situr á brunni

Kráka situr á brunni,
við spónblað í munni,
ørnin situr á kvisti,
sínum nevi risti:
læna mær veingir tínar at fljúga;
hvar skalt tú fljúga?
oman á fagrar túvur;
har sita nunnur,
seyma gulldunnur,
har sita moyjir,
seyma gulltroyjir
við gyltari nál og grønum tráði.